हिंदी चित्रपट संगीताच्या इतिहासात काही गाणी अशी आहेत, जी दशकानुदशके लोकांच्या ओठांवर राहतात. ‘चाहूंगा मैं तुझे सांझ सवेरे’ हेसुद्धा असेच एक गीत आहे. या गाण्याचे बोल इतके भावनिक आणि मनावर स्पर्श करणारे आहेत की, पहिल्यांदा ऐकणारा त्याला सहसा प्रेमगीत समजतो. पण खरी मजेदार गोष्ट म्हणजे, चित्रपटात हे गाणे कोणत्याही प्रेमी-प्रेमिकेसाठी नव्हते, तर दोन मित्रांच्या अटूट नात्याचे आणि समर्पणाचे प्रतीक होते. यामुळे १९६४ मध्ये प्रदर्शित झालेल्या ‘दोस्ती’ चित्रपटातील हे गीत आजही दोस्तीचे उत्तम उदाहरण मानले जाते.
‘चाहूंगा मैं तुझे सांझ सवेरे’ चे बोल ऐकले की असं वाटतं की, एखादा प्रेमी आपल्या प्रेयसीला आपल्या प्रेमाची कबुली देत आहे. मात्र, ‘दोस्ती’ चित्रपटाची कहाणी दोन मित्रांच्या भोवती फिरते. त्यात एक जन्माने आंधळा आहे आणि दुसरा चालू शकत नाही. दोघेही प्रत्येक अडचणीमध्ये एकमेकांचा आधार बनतात. अशा परिस्थितीत हे गीत प्रेमाचे नव्हे, तर दोस्ती, विश्वास आणि त्यागाचे प्रतीक बनते. या गाण्याने बदलले लक्ष्मीकांत-प्यारेलाल यांचे आयुष्य.
संगीतकार जोडी लक्ष्मीकांत-प्यारेलाल यांच्या करिअरमध्ये हे गीत फार महत्त्वाचे ठरले. मजरूह सुल्तानपुरी यांच्या बोल आणि लक्ष्मीकांत-प्यारेलाल यांच्या संगीताने अशी जादू केली की, ‘दोस्ती’ चित्रपटाच्या संगीतासाठी त्यांना पहिला फिल्मफेअर पुरस्कार मिळाला. या चित्रपटाने या संगीतकार जोडीला हिंदी सिनेमात नवी ओळख दिली.
या गाण्याशी एक अतिशय प्रसिद्ध किस्सा जोडला आहे. सांगितले जाते की, जेव्हा चित्रपटातून हे गाणे काढून टाकण्याची चर्चा झाली, तेव्हा मोहम्मद रफी यांनी त्याच्या बाजूने उभे राहिले. त्यांना या गाण्यावर इतका विश्वास होता की, त्यांनी ते गाण्यासाठी फक्त १ रुपया फी घेतली. नंतर मात्र हेच गाणे चित्रपटाचे सर्वात मोठे वैशिष्ट्य बनले आणि रफी साहेबांना यासाठी सर्वोत्कृष्ट पुरुष पार्श्वगायकाचा फिल्मफेअर पुरस्कारही मिळाला.
सुमारे सहा दशकांनंतरही ‘चाहूंगा मैं तुझे सांझ सवेरे’ हे केवळ एक गाणे नाही, तर खऱ्या दोस्तीचे प्रतीक मानले जाते. यामुळे आजही हे गाणे रेडिओ, स्टेज शो आणि संगीत प्रेमींच्या प्लेलिस्टमध्ये स्थान मिळवून आहे. त्याचे बोल, संगीत आणि मोहम्मद रफी यांच्या जादुई आवाज यामुळे हे गाणे हिंदी सिनेमातील त्या निवडक सदाबहार गीतांमध्ये स्थान मिळवून आहे, ज्याची लोकप्रियता काळाच्या ओघात अधिकच वाढत गेली आहे.
Leave a Reply