खरं आणि निस्वार्थ प्रेम काळाच्या ओघात संपत नाही, ते आठवणींच्या रूपाने जिवंत राहतं. इंग्लंडमधील साउथ ग्लॉस्टरशायर परिसरातील शेतकरी विन्स्टन हॉवेस यांची कहाणी याचं सुंदर उदाहरण आहे. पत्नीच्या निधनानंतर तिच्या आठवणी जपण्यासाठी त्यांनी तब्बल 6 हजार ओकची झाडं लावून हृदयाच्या आकाराचं जंगल उभं केलं.
विन्स्टन आणि त्यांची पत्नी जेनेट यांचं 1962 मध्ये लग्न झालं होतं. तब्बल 33 वर्षांचा संसार केल्यानंतर 1995 मध्ये जेनेट यांचं अचानक निधन झालं. पत्नीच्या जाण्याने विन्स्टन यांच्यावर दुःखाचा डोंगर कोसळला. मात्र, त्यांनी त्या दुःखाला वेगळं रूप देण्याचा निर्णय घेतला.
मोकळ्या जागेचा आकार होता हृदयासारखा
पत्नीच्या आठवणींना कायमस्वरूपी जपण्यासाठी त्यांनी आपल्या शेतात ओकची रोपं लावण्यास सुरुवात केली. एक-दोन नाही तर तब्बल 6 हजार झाडं त्यांनी लावली. सुमारे सहा एकर परिसरात ही झाडं वाढत गेली आणि काही वर्षांतच तिथे दाट जंगल तयार झालं. मात्र, जंगलाच्या मध्यभागी त्यांनी मुद्दाम एक मोठी मोकळी जागा ठेवली. या मोकळ्या जागेचा आकार होता हृदयासारखा.
या हृदयाकृती जागेचं टोक जेनेट ज्या भागात लहानाच्या मोठ्या झाल्या, त्या त्यांच्या बालपणातील घराच्या दिशेने ठेवण्यात आलं होतं. त्यामुळे हे केवळ झाडांचं जंगल नव्हतं तर पत्नीच्या आठवणींना दिलेलं एक जिवंत स्मारक होतं.
अनोखी प्रेमकहाणी
विशेष म्हणजे, हे प्रेमाचं अनोखं स्मारक जवळपास 17 वर्षे जगाच्या नजरेपासून दूर राहिलं. जमिनीवरून पाहिलं तर तिथे फक्त दाट जंगल दिसत होतं. मात्र, 2012 मध्ये एका हॉट-एअर बलूनमधून प्रवास करणाऱ्या व्यक्तीच्या नजरेतून या जंगलाचा हृदयाकृती आकार आला आणि विन्स्टन यांची ही अनोखी प्रेमकहाणी जगासमोर आली.
विन्स्टन यांनी या हृदयाच्या मोकळ्या जागेत एक लाकडी बाकही ठेवला होता. ते अनेकदा तिथे शांतपणे बसून पत्नीच्या आठवणींमध्ये रमायचे. मानसशास्त्रात एखाद्या प्रिय व्यक्तीच्या निधनानंतर तिच्याशी असलेलं भावनिक नातं आठवणी, वस्तू किंवा एखाद्या खास जागेच्या माध्यमातून पुढे सुरू ठेवण्याच्या प्रक्रियेला ‘कंटिन्युइंग बाँड्स’ म्हटलं जातं. विन्स्टन यांचं हे जंगल त्याच भावनेचं सुंदर उदाहरण मानता येईल.
Leave a Reply