त्या काळी टीव्ही शोजची सर्वात मोठी ताकत म्हणजे त्यांची मजबूत कहाणी आणि आकर्षक किरदार. कोणत्याही भव्य सेट्स किंवा आधुनिक तंत्रज्ञानाशिवायही हे शो दर्शकांना पूर्णपणे गुंतवून ठेवायचे. प्रत्येक एपिसोडमध्ये नवीन ट्विस्ट आणि सस्पेंस असायचा, जो लहान-मोठ्या सर्व वयोगटातील लोकांना आवडायचा. लोक आपले रोजचे काम सोडूनही शो पाहण्यासाठी बसत. या शोजमुळे घरात गप्पा रंगत आणि शेजारी-पाजारीही याची चर्चा करत. टीव्हीचा प्रभाव प्रत्येक घरात जाणवत असे.
१९८५ मध्ये एक असा टीव्ही शो आला, जो लगेचच लोकांच्या मनात स्थान मिळवून बसला आणि त्यांच्या जीवनाचा भाग बनला. या शोची कहाणी एका चतुर आणि रहस्यमय जासूसाभोवती फिरत असे. तो दिसायला थोडा विचित्र वाटायचा, पण त्याचा मेंदू शार्प होता. प्रत्येक एपिसोडमध्ये त्याला नवी केस मिळायची आणि तो आपल्या अनोख्या पद्धतीने पुरावे शोधून केस सोडवायचा.
हा शो भारतातील पहिला डिटेक्टिव्ह शो होता आणि तो झटपट लोकप्रिय झाला. टीव्हीवर जासूसी कहाण्यांची नवी ओळख निर्माण करणारा हा कार्यक्रम आजही लक्षात राहिला आहे. शोचे नाव ‘करमचंद’ आहे. या शोमध्ये पंकज कपूर यांनी मुख्य भूमिका साकारली होती. त्यांचा अभिनय प्रेक्षकांना इतका आवडला की, आजही त्यांची आठवण काढली जाते. सुप्रिया पाठक यांनी सहाय्यक भूमिका साकारली होती.
कहाणी या अनोख्या जासूसाभोवती फिरत असे. तो सामान्य वस्तूंमध्ये दडलेले सत्य सहज ओळखून काढायचा. करमचंदच्या विचित्र सवयी आणि युनिक पोशाख त्याला इतरांपासून वेगळे ठरवायचा. त्याची विचार करण्याची आणि विश्लेषण करण्याची खास शैली प्रेक्षकांना खूप भावली. आजही लोक त्या स्टाइलची आठवण काढतात. या शोचे एकूण ७२ एपिसोड होते. त्यावेळी या शोने अनेक प्रसिद्ध कार्यक्रमांचे रेकॉर्ड मोडले होते. लोक दर आठवड्याला नवीन एपिसोडची आतुरतेने वाट पाहत. शोमधील मिस्ट्री, रोमांच आणि कलाकारांच्या अभिनयाने त्याला कायमस्वरूपी यादगार बनवले.
आजही लोक हे एपिसोड पाहतात आणि त्या काळच्या आठवणींमध्ये हरवून जातात. दूरदर्शनच्या अधिकृत यूट्यूब चॅनेलवर आणि इंटरनेटवर आजही ‘करमचंद’चे जुने एपिसोड उपलब्ध आहेत. नव्या पिढीतील प्रेकक्षकही हे शो पाहून त्या काळातील कहाणी सांगण्याची कला समजून घेऊ शकतात. ‘करमचंद’ हा केवळ एक टीव्ही शो नव्हता, तर भारतीय टीव्हीवर इतिहास रचणारा एक ऐतिहासिक कार्यक्रम होता. आजही याची IMDb रेटिंग ८.६ आहे आणि तो क्लासिक टीव्ही शो म्हणून ओळखला जातो.
Leave a Reply